رامشیر در بالاتر از خطر

خورنا- فرزاد شعبانی

یادداشتی از سید جلیل هاشمی

پاندومی کرونا سراسر جهان را در نوردیده است و در کشورهای مختلف جهان با شدت و ضعفهائی همه را درگیر بیماری و مرگ نموده است.
برخی کشورها با تدبیر ، برنامه ریزی و مدیریت دقیق و همه جانبه توانستند اثرات ویرانگر این اتفاق شوم را به حداقل برسانند و آنرا تا حد قابل قبولی کنترل نمایند. کشور ما نیز جزء 10 کشور اول جهان از لحاظ ابتلا و مرگ و میر ناشی از این ویروس منحوس میباشد. در حال حاضر خوزستان نقطه قرمز این بیماری وحشتناک در پهنه جغرافیائی میهن عزیز ماست. اگر وضعیت شهرستان خودمان را نیز در میانه این اوضاع و احوال بررسی و رصد کنیم، متاسفانه حال و روز خوبی را نخواهیم یافت. شهرستان کوچک ما نسبت به جمعیت و در مقایسه با شهرستانهای بزرگ بالاترین آمار مبتلایان را دارد. اتفاقی که روز به روز وضعیت این منطقه را خطرناک و خطرناکتر میسازد. آنچه که این دایره وحشت را تنگتر میسازد اینست که از یک سو برنامه ای مناسب برای کنترل و مدیریت این وضعیت به چشم نمی خورد و از سوی دیگر مردم به گستردگی پیشرونده و افزایش روزافزون این بیماری توجهی ندارند به طوری که بیشتر فعالیتها و ارتباطات اجتماعی کمافی السابق و بدون رعایت پروتکلها و دستورالعملهای بهداشتی در شهر و روستا در حال انجام است.

در حال حاضر ازهمه ترسناکتر اینست که مردم از کرونا نمی ترسند. ترسی منطقی که میتواند باعث از هم گسستن زنجیره بیماری و نجات جامعه از این بلیه پلید باشد. پس تا دیرتر از این نشده است، مردم و مسئولین به وظیفه خود در قبال این مسئله مهم و حیاتی بیاندیشند و عمل کنند.

خدایا چنان کن سرانجام کار که تو خوشنود باشی و ما رستگار