نشریه امریکایی «آتلانتیک»: معمار اصلی موفقیت های اخیر ایران، قاسم سلیمانی است

انتشار مطالب رسانه های غربی و عربی صرفا جهت اطلاع رسانی نسبت به تحلیل های آنان از تحولات است و نشر آن به منزله تایید آن از سوی «خورنا» نیست.

کوری شیک در مطلبی تحت عنوان «لحظه ای بدتر از ماجرای خط قرمز اوباما در سوریه» در نشریه آتلانتیک نوشت:  روز پنج شنبه ارتش آمریکا در واکنش به سرنگونی پهپاد جاسوسی خود بر فراز قلمروی هوایی بین المللی آماده حمله به مواضع ایران بود که دونالد ترامپ در لحظات پایانی از تصمیم خود منصرف شد. آقای ترامپ هفته قبل در حساب توییتر خود هشدار داده بود: «جنگ با آمریکا به معنی پایان کار ایران خواهد بود». اما او این بار نیز نشان داد که تهدیداتش بلوفی بیش نیستند. بدین ترتیب دونالد ترامپ نیز نشان داد که حاضر است همچون باراک اوباما با تهدیدات توخالی به اعتبار آمریکا ضربه بزند.

در ادامه این مطلب آمده است: اما عملکرد ترامپ در روزهای اخیر خیلی از تهدید خط قرمز اوباما علیه رژیم بشار اسد در سال ۲۰۱۳ بدتر بود. ترامپ فرمان شروع عملیات را صادر کرده بود که ناگهان تصمیم گرفت از طریق عمان به رهبران ایران پیام دهد که مذاکره مستقیم را ترجیح می دهد. رئیس جمهور آمریکا حتی در بیانیه های عمومی خود اقدامات اخیر تهران در منطقه را کم اهمیت جلوه داد. او هفته گذشته شواهد محکمی در اختیار کنگره قرار داده بود که نشان می دهند ایران مقصر اصلی حمله علیه نفت کش های ژاپنی و نروژی در آب های بین المللی بوده است.

معمار اصلی سیاست موفقیت آمیز ایران، آقای قاسم سلیمانی، رئیس نیروی قدس سپاه پاسداران ایران است. مایکس ویس، خبرنگار نیویورک تایمز آقای سلیمانی را این گونه توصیف کرده است: «فرمانده ای که از سه رئیس جمهور قبلی آمریکا باهوش تر عمل کرد و از سیاست های کوته بینانه آن ها برای پیشبرد اهداف بلند مدت خود بهره گرفت. این فرایند با حمله به عراق شروع شد و در نهایت با بقای رژیم بشار اسد در سوریه و ظهور گروه داعش به عنوان مهم ترین چالش امنیتی در منطقه ادامه پیدا کرد».

شاید آقای سلیمانی هنوز پیروزی خودش را باور نکرده باشد. ایران در چند هفته گذشته دست به چندین اقدام تحریک آمیز زده است. هفته گذشته دو نفت کش تجاری در نزدیکی خلیج عمان مورد هدف قرار گرفتند. ایران همچنین موشک های خود را به سمت پایگاه های آمریکا در عراق هدف گرفته است. حوثی های تحت حمایت ایران نیز با راکت فرودگاه های عربستان را هدف قرار دادند. حمله اخیر ایران به پهپاد جاسوسی آمریکا باعث ناامن شدن آسمان خلیج فارس برای پروازهای خطوط هوایی شده است.

هنوز نمی دانیم آیا ایرانی ها به درستی پیش بینی کرده بودند که ترامپ دست به اقدامات نظامی تلافی جویانه نخواهد زد یا اینکه کمپین فشار حداکثری ترامپ در حال اثرگذاری بر ایران است و این حمله در واکنش به فشارهای واشنگتن انجام شد.

آقای الکس راول، خبرنگار لبنانی در ارتباط با تحولات اخیر گفت: «ایرانی ها به خوبی اوضاع منطقه را درک می کنند و حتی نسبت به بسیاری از تحلیل گران آمریکایی بهتر دولت ترامپ را می شناسند». اما رهبران ایران با توجه به تصمیمات گذشته آقای ترامپ می توانستند به راحتی پیش بینی کنند که او تمایلی به جنگ نخواهد داشت. گفتنی است، رئیس جمهور آمریکا تهدیدات خود علیه کره شمالی را عملی نکرد. او همچنین تلاش می کند که نیروهای کشورش را از عراق و افغانستان خارج کند. ترامپ در مقابل فعالیت گروه های نیابتی ایران در سوریه نیز بی تفاوت بوده است. ترامپ هفته گذشته در واکنش به حملات علیه نفت کش ها گفته بود: «این حملات حوادث کوچکی بوده اند. ما فقط قصد داریم که از دستیابی ایران به تسلیحات هسته ای جلوگیری کنیم».

آقای ترامپ با رفتار خجالت آور خود نشان داد که نمی تواند اقداماتش را برای مردم آمریکا توجیه کند. به همین خاطر، دولت ترامپ در حال حاضر دلیل موجهی برای اقدام نظامی علیه ایران ندارد و متحدان آمریکا نیز از چنین اقدامی پشتیبانی نخواهند کرد. متاسفانه افراد نزدیک به رئیس جمهور نیز به خاطر خصوصیات فردی تمایلی به مخالفت کردن با او ندارند.

به نظر می رسد که در حال حاضر سیاست ترامپ در قبال ایران باعث سردرگمی همه شده است. ظاهرا فرایندی وجود ندارد که در آن وزارت خانه های دولت در مورد رویکردهای مختلف بحث کنند. آقای جان بولتون، مشاور امنیت ملی رئیس جمهور نیز نقش یک عامل بی طرف بین سازمان های دولتی یا اجرا کننده دیدگاه های ترامپ را بر عهده ندارد. در عوض، او تلاش میکند سیاست های جنگ طلبانه خود را دنبال کند که در اکثر موارد توسط رئیس جمور رد شده اند. ظاهرا مقامات کاخ سفید تمایلی به کنترل کردن افکار خطرناک و نسنجیده رئیس جمهور ندارند. آقای ماکس بوت، مقاله نویس روزنامه واشنگتن پست به خوبی دولت ناکارآمد ترامپ را توصیف کرده است، وی می گوید:«بیشترین انتظاری که از این دولت می توانیم داشته باشیم آن است که همچون قضیه کره شمالی به سرعت رویکرد خود را از قدرت نمایی غیر مسئولانه به دلجویی تغییر دهد».

البته باید به این موضوع اشاره کنیم که ایران قبل از دولت ترامپ در حال بی ثبات کردن منطقه بود و توافق هسته ای نیز تغییری در رفتار آن ها ایجاد نکرد. در واقع، ایران بعد از امضای توافق هسته ای تهدیدات علیه رفت و آمد کشتی های تجاری در تنگه هرمز را افزایش داد و تلاش کرد که از شبه نظامی های شیعه به عنوان نیروهای نیابتی خود در عراق و سوریه استفاده کند. آن ها همچنین حمایت های نظامی خود از حوثی های یمن را ادامه دادند. تصمیم اوباما برای اجرا نکردن خط قرمز خود در سال ۲۰۱۳ باعث جسورتر شدن ایران شد. ترامپ نیز از یک طرف کمپین فشار حداکثری علیه تهران را دنبال می کند و از طرف دیگر پیام های عاجزانه ای برای مذاکره مستقیم به رهبران ایران ارسال می کند. این رویکرد، قدرت بازدارندگی آمریکا در مقابل تهدیدات تهران را کاهش داده است.

مشکل اصلی سیاست دولت ترامپ در قبال ایران این نیست که وارد جنگ با این کشور نخواهند شد. بلکه مشکل این است که دولت ترامپ سیاست هایی را دنبال می کند که برای دست یابی به اهداف خود چاره ای جز متوسل شدن به اقدام نظامی نخواهد داشت. اما رئیس جمهور بارها به طور صریح اعلام کرده است که تمایلی به جنگ با ایران ندارد. به عبارت دیگر، دولت ترامپ اسلحه ای را به سمت ایران نشانه گرفته است، اما ماشه را نمی کشد. این رویکرد دشمنان آمریکا در دیگر نقاط دنیا را نیز جسورتر خواهد کرد.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.