“اهواز‌” شهرِ بی چرخ و فلک

خورنا – فرزاد شعبانی

نوشتاری بقلم دکتر فاضل خمیسی (فعال سیاسی، اجتماعی و فرهنگی)

نوشتن از مرکزاستانی که بقول سیاسیون و دولتمردان پیشانی کشور است، کار ساده ای نیست، اینکه خوزستان با مرکزیت شهر اهواز بیشترین تمجیدها را بخود اختصاص داده شبهه ای وجود ندارد، اما در حق این شهرستان تنها عایدی مردم، فاضلاب های به خیابان آمده، کمترین فرهنگسرا و سایر مراکز رفاهی وبالاترین حاشیه نشینی، خیابانهای توسعه نیافته، وفور گدایان محلی و حتی بین اللملی و… قابل تأمل است.

حرف، حرف و تنها حرف است که به مردم اهواز وعده داده شده و شاید رکوردارترین وعده های بی ثمر را نیز باید در این شهر جستجو کرد.
می‌گویند؛ در قرون وسطا رد شدن از خیابانهاو شاهراه های پاریس حکم عبور از تونل وحشت را داشت، آب گرفتگی، وفور زباله، بیکاران و ناامنی حاصل از فقر، عدم وجود مجرای دفع فاضلاب و انتشار انواع بیماری ناشی از آن باعث شده بود شهر در یک فرایند گندیدگی و پوسیدگی قرار بگیرد و بدین صورت بود که، سنگ بنای توسعه شهری از زیر زمین و از تونل های مهندسی شده فاضلاب آغاز شد،
این حرکت متفکرانه آنقدر شاخ و برگ پیدا کرد که اکنون حتی برای کرم خاکی، حقوق وضع میشود، و اعتراض جلیقه زردها در فرانسه نه با نقاب و چهره پنهان بلکه با کاور زرد رنگ و مشخص و بصورت شناسنامه دار رخ میدهد.

برای رسیدن به شهری با مختصات استاندارد، به مدیرانی نیاز است که بصورت آرمان شهری بیاندیشند و توانایی پلان بندی آنرا بصورت واقعی عملیاتی نمایند و بقولی درک درستی از فاضلاب شهر پاریس درفیلم بینوایان ویکتور هوگو داشته و بتوانند بهتر از آنرا بسازنند نه اینکه مدیرانی باشند که در خلوت خود بجای افکار بلند پروازانه، بیاد بز و گوسفندهای خود آواز بخوانند و از دنیای مدرن و پساصنعتی کنونی به کت و شلواری بسنده کنند.

بنیانهای تغییر و ترقی را باید بخوبی شناسایی، آسیب شناسی و برای کاربست آن برنامه داشت، طبیعی است اکنون که بشریت در پیشرفته ترین مرحله تمدن بشری قرار دارد، اینکه برای تخلیه فاضلاب یک خیابان، انسانی را بصورت غواصی بدرون آن میفرستیم و بجای توبیخ مسوولین ذیربط و گلایه از خرابیها از آن کارگر نگون بخت تمجید و تعریف کرده و باز کردن مجرای فاضلاب را با فرستادن بشریت!! بصورت غرقه ای، عمل قهرمانانه تلقی میکنیم، بجز پاک کردن صورت مساله هیچ نامی را نمیتوان بر آن نهاد.

وجود شورا و انتخابات از مظاهر رفتار متمدنانه است اما تاوقتی که اخذ رای براساس رفتار پوپولیستی و تمسک به تیره و طایفه باشد خروجی آن توزیع مناصب با دیدگاه غنیمت است، که باعث شده اهواز دیگر چهره یک شهر در تراز مرکز استان را از دست بدهد، و مردم آن حتی برای گرفتن یک آزمایش پزشکی معمولی به سایر استانها در تردد باشند.

*اهواز‌* را باید دوباره ساخت، اما اینبار با افرادی که رنگ آسفالت را سیاه نمی‌بینند و برای نیامدن باران دعا نمی‌کنند …

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.