برگی از تاریخ بندر ماهشهر، قسمت دوم/ اسحاق شکیبا

خورنا: ایل قاجار یکی از هفت ایل ترکمن از سپاه صفوی در زمان سلطنت شاه اسماعیل بوده که شاه عباس قدرت آنان را محدود کرد و آنان را در مرو، گنجه، گرجستان و استر آباد (گرگان) واقع در ساحل دریای مازندران پراکنده کرد

آقا محمد خان نزدیک به ۱۰ سال جنگید و در این مدت موفق شد بر تمام ایران مسلط شود. در داخل ایران تمامی امرا و حکام شورش یا نابود شده یا به اطاعت او در آمدند.

پس از اینکه اوضاع مملکت استحکام خود را یافت او در نوروز سال ۱۲۱۰ هجری قمری در تهران به نام پادشاه ایران تاج گذاری کرد.

پس از مرگ آقا محمد خان (سال ۱۲۱۲هجری قمری) برادر زاده اش فتح علیشاه که ولیعهد او نیز بود به سرعت به تهران آمد و در همان سال بر تخت سلطنت نشست.

در زمان او خوزستان به ۲ بخش شمالی که شامل شوشتر، دزفول و هویزه بود جزو کرمانشاه شد و به محمد علی میزای دولت شاه، پسر فتح علیشاه سپرده شد.

بخش جنوبی شامل رامهرمز، فلاحیه (شادگان)، ماهشهر و هندیجان جزو فارس شد و به حسین قلی میرزا، پسر دیگر شاه سپرده شد.

در (سال ۱۲۰۷ هجری شمسی و ۱۸۲۸ میلادی) یعنی همزمان با پادشاهی محمد شاه سومین پادشاه قاجار، مردم بندر معشور (ماهشهر) مالیات خود را به شیخ ثامر کعبی میدادند.

آقای شوشتری در کتابش از قول نادر کازرانی که در آن زمان به ماهشهر  آمده بود مینویسد: “خراج بندر معشور در سالی یک هزار و دویست خروش عین و راس کره بسیار خوب است که به شیخ المشایخ، شیخ ثامر کعبی میدهند و نخیل معدودی است و چنین مذکور میگردد که سه نخل را یک خروش عین از صاحب نخل میگیرند و مبالغی کلی عاید شیخ کعب میشود”.