دردنامه جمعی از جوانان که قرار بود سرباز معلم شوند

خورنا – آموزش وپرورش برای تامین نیروی انسانی خود هرازچند گاهی از واجدین شرایط جهت خدمت به عنوان امریه نیرو جذب می کند،پروسه جذب نیز انقدر مشکل است که بعد طی کردن هفت خان رستم و البته پرداخت هزینه های متفاوت ممکن است جزو پذیرفته شدگان باشید.
امسال نیز بنابر اعلام نیاز اموزش وپرورش افراد زیادی جهت ثبت نام به ادارات هر منطقه رجوع کردند،در کش وقوس های انتخاب،تحویل مدارک و انتظار برای نهایی شدن اسامی افراد، زمان به درازا کشید،اما حالا بعد از گذشت چند ماه اعلام شده است که ما به نیرو نیاز نداریم و متقاضیان میبایست مدارک شان را تحویل بگیرند.
نکات زیر جهت روشن شدن بیشتر ماوقع به عرض مسئولین محترم رسیده می شود.
۱- چرا بعد از گذشت چندین ماه که موجب هدر رفتن فرصت های موجود افراد شده است تصمیم به لغو ثبت نامی آنان گرفته اید؟ آیا هیچ با خودتان فکر کرده اید که زمان دراین برهه حساس بی شغلی چقدر ارزش دارد؟
۲-تاوان بی برنامگی در اجرا و جذب این افراد را چه کسی باید بدهد؟ افرادی که با هزار امید وآرزو برای اتمام خدمت شان چشم به راه خدمتی دیگر دوخته بودند یا خانواده هایشان؟
۳- فرایند ثبت نام موجب هزینه های متفاوتی شد اما حالا که قرار است به هیچ نتیجه ای نرسد چرا این همه هزینه را بر دوش افرادی گذاشتید که به سختی توان پرداخت شان را داشتند؟
۴- اگر اختلافات موجود درون سازمانی مانع جذب این افراد شده است چگونه وزیر قبل حل اختلافات دستور جذب را صادر می کند؟آیا وزیر یک کشور بی اطلاع از موانع موجود در جذب این افراد بوده است؟
به راستی چگونه مسئولین ما به خود حق می دهند هرگاه دلشان خواست مردم را در صف های استخدامی طولانی ردیف کنند اما هنگام اعلام نتایج با بادی در غبغب بگویند متاسفیم امکان جذب وجود ندارد و تمام؟
جواب آن همه وعده و وعید را چه کسانی باید بدهند،شما که برای جذب شان خوب بلد بودید خط ونشان بکشید و حتی متقاضیان را در صورت انصراف بعد انتخاب شدن شان به جریمه های ملیونی می ترساندید،حالا کسی هست که شما را بترساند از خلف وعده تان؟
وزیر محترم
مسئولین بلندپایه
وتمام کسانی که در این مورد دخالت دارید
شما را به یک توصیه از مولا علی(ع) فرا میخوانیم:
“فانه لیس من فرائض الله شی ء الناس اشد علیه اجتماعا مع تفرق اهوائهم و تشتت آرائهم من تعظیم الوفاء بالعهود”
در میان واجبات الهی چیزی که مردم -با همه اختلاف سلیقه ها و پراکندگی اندیشه هایی که دارند- بیش از هر چیز بر آن اتفاق داشته باشند، مانند احترام به وفای به عهدها و پیمان ها نیست.
(نهج البلاغه،نامه۵۳)

جمعی از متقاضیان امریه اموزش وپرورش سراسر کشور📝

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.